Η πιό αρεστή πράξη στο θεό!

via Η πιό αρεστή πράξη στο θεό!

Το βιβλίο του Τέκτονος Διδασκάλου

Για να επανασυνδέσουμε το κομμένο νήμα των λησμονημένων παραδόσεων, πρέπει να αναζωογονούμε το παρελθόν με μία έντονη και επίμονη προσωπική προσπάθεια.
χρειάζεται να ξαναζήσουμε εμείς οι ίδιοι τις παλαιές εποχές και να εντρυφήσουμε στην μελέτη των χαρακτηριστικών μνημείων που μας έχουν αφήσει. Ερείπια, προλήψεις, ξεπερασμένα φιλοσοφικά δόγματα, παράξενες θρησκείες, όλα αξίζουν τον κόπο να εξετασθούν προσεκτικά• τίποτα όμως δεν θα μπορούσε να είναι περισσότερο αποκαλυπτικό, όσο είναι τα ποιήματα και οι μύθοι.
Οι παραδόσεις μεταδίδονται μέσα από φαινομενικά επιπόλαιες φαντασμαγορίες που ο στοχαστής δεν θα πρέπει να περιφρονεί.
Από την Χαραυγή, η αφυπνισμένη λογική του Μυημένου ήταν σε εγρήγορση κοντά στο παράθυρο της Ανατολής, αναμένοντας τις πρώτες ακτίνες που εκλήθησαν να διαπεράσουν το πνεύμα του.
Η νεανική ζωηρότητα ηρεμεί προς την μέση ηλικία. Τότε είναι που ένα αμείλικτο φώς πέφτει σχεδόν κάθετα από το παράθυρο της Μεσημβρίας. Τα αντικείμενα δεν προβάλουν παρά ένα ελάχιστο μέρος της σκιάς τους και αποκαλύπτονται στην πραγματική τους διάσταση, απαλλαγμένα από τις όποιες υπερβολές. Είναι η ώρα που προσφέρεται για να τα παρατηρήσουμε με σχολαστικότητα, εξετάζοντας τα από όλες τους τις πλευρές.
Μια θετική και ακριβής κατανόηση αρνείται να καταδικάσει γιατί κρίνει με επιείκεια, ζυγίζοντας τα υπέρ και τα κατά όλων των παραγόντων που αφορούν την κάθε περίπτωση.
Έτσι, το πλήρες Φως οδηγεί στην Ανεκτικότητα που χαρακτηρίζει την Σοφία των Μυστών.Το Ιερό της Σκέψεως αντιστοιχεί στο δυτικό παράθυρο. Για να αποκτήσει κάποιος το δικαίωμα να το ανοίξει, θα πρέπει να φτάσει στο σημείο να κρίνει τα πάντα με νηφαλιότητα. Ο ήλιος έχει δύση: η δραστηριότητα της ημέρας ησυχάζει και η ειρήνη της νύχτας απλώνεται σταδιακά στον κάμπο.
Ας μην δίνουμε όμως στις τελετουργίες κάποια μυστηριακή σημασία. Ο Χιράμ δεν αναστήθηκε μέσα μας, επειδή παίξαμε τον ρόλο εξωτερικώς . Στην Μύηση δεν αξίζει τίποτε άλλο, εκτός από εκείνο που συντελείται εσωτερικώς.

 

Oswald Wirth

Μάϊος 1931